Over sneeuw, dieren en metro's
Door: Casper
Blijf op de hoogte en volg Casper
15 Februari 2009 | Oostenrijk, Wenen
Voor vandaag was er een druk programma gemaakt, en op het moment dat ik dit schrijf ben ik ook erg moe. Foto's van vandaag komen er nog aan, ik heb nu even geen zin om die te uploaden.
Het eerste wat ik zag toen ik wakker werd was sneeuw, al was de tuin niet wit. Ontbeten en daarna met z'n allen vertrokken naar de dierentuin van Wenen. Deze dierentuin is nog niet zo lang open, en was eerst alleen open voor de keizer van Oostenrijk. Bijzonder groot, en ik kan me gewoon niet voorstellen dat alleen 1 man daar mag rondlopen.
Het tropische gdeelte heb ik helaas moeten missen, m'n bril werkte niet echt mee.
Wat ik vanaf dat punt ook merkte was dat mijn muts niet helemaal deed wat die moest doen. De complete bovenkant was open, en ik kan je vertellen dat je hoofd dan behoorlijk koud wordt. Die muts gaan we vanavond nog even aan elkaar naaien.
Barbara en Karl namen hun eigen route vanaf dit punt, en zijn Agnes en ik Wenen in gedoken. Talea werd een beetje moe en wilde niet verder.
Het zomerpaleis van de Habsburgers gezien, hoe bedoel je overdrijven. Niet normaal hoeveel geld er in alles werd gestoken. Op het bad van de keizer is zwembad Aquamar nog jaloers op. Helemaal met goud bedenkt, en zelfs de houtzaag heeft goud.
Geluncht in een eettentje, waarbij er pepermuntthee gedronken werd samen met wat broccolisoep. Die pepermuntthee is voor herhaling vatbaar, die broccolisoep toch niet helemaal. Ik prefereer toch m'n eigen kippensoepje.
Na de lunch werd er nog een rondleiding gevolgt door het natuur historisch museum, waarbij er ook een rondleiding op het dak was. Karl had zich ondertussen ook weer bij de groep gevoegd. Een verschrikkelijk mooi uitzicht over Wenen, maar ook hier erg koud. Haha
Daarna werd het tijd om naar huis te gaan, het liep tegen zessen. Agnes vertrekt over een paar uur naar Insbruck, en komt morgenavond weer terug. Morgen wordt het dus een dagje op stap met Barbara.
Het eerste wat ik zag toen ik wakker werd was sneeuw, al was de tuin niet wit. Ontbeten en daarna met z'n allen vertrokken naar de dierentuin van Wenen. Deze dierentuin is nog niet zo lang open, en was eerst alleen open voor de keizer van Oostenrijk. Bijzonder groot, en ik kan me gewoon niet voorstellen dat alleen 1 man daar mag rondlopen.
Het tropische gdeelte heb ik helaas moeten missen, m'n bril werkte niet echt mee.
Wat ik vanaf dat punt ook merkte was dat mijn muts niet helemaal deed wat die moest doen. De complete bovenkant was open, en ik kan je vertellen dat je hoofd dan behoorlijk koud wordt. Die muts gaan we vanavond nog even aan elkaar naaien.
Barbara en Karl namen hun eigen route vanaf dit punt, en zijn Agnes en ik Wenen in gedoken. Talea werd een beetje moe en wilde niet verder.
Het zomerpaleis van de Habsburgers gezien, hoe bedoel je overdrijven. Niet normaal hoeveel geld er in alles werd gestoken. Op het bad van de keizer is zwembad Aquamar nog jaloers op. Helemaal met goud bedenkt, en zelfs de houtzaag heeft goud.
Geluncht in een eettentje, waarbij er pepermuntthee gedronken werd samen met wat broccolisoep. Die pepermuntthee is voor herhaling vatbaar, die broccolisoep toch niet helemaal. Ik prefereer toch m'n eigen kippensoepje.
Na de lunch werd er nog een rondleiding gevolgt door het natuur historisch museum, waarbij er ook een rondleiding op het dak was. Karl had zich ondertussen ook weer bij de groep gevoegd. Een verschrikkelijk mooi uitzicht over Wenen, maar ook hier erg koud. Haha
Daarna werd het tijd om naar huis te gaan, het liep tegen zessen. Agnes vertrekt over een paar uur naar Insbruck, en komt morgenavond weer terug. Morgen wordt het dus een dagje op stap met Barbara.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
