De wolf, de gids en de tent
Blijf op de hoogte en volg Casper
16 Mei 2013 | Verenigde Staten, Yellowstone Park
En daar ben ik weer! Ik moet gelijk wat rechtzetten, ik ging van Salt Lake City niet direct door naar Yellowstone.
Ik zat in Jackson, wat een nationaal park heeft dat verbonden is met Yellowstone, de Grand Tetons.
De camping had wifi, en dat schijnt vrij normaal te zijn in de USA. Het personeel was echter alles behalve normaal. Niks mocht eigenlijk, de waslijnen die we hadden opgehangen zorgden er zelfs voor dat we bijna van de camping afgetrapt werden! De baas van Jay werd op een zondag gebeld, en die had 1 boodschap voor hem. Zorg dat je er nu niet afgetrapt wordt en ga op zoek naar een andere camping voor de volgende trip.
Al met al wat mindere dagen dus, en veel gewandeld, waar er door de sneeuw geploeterd moest worden. Dit zorgde voor een wat ongewone wandeling, want ondertussen was het wel 25 graden Celcius.
Na Jackson was het dan zo ver, Yellowstone. De gedachte alleen al gaf mij een glimlach.
Yellowstone en de vele geisers zijn echt spectaculair om te zien. Het ligt op een redelijke hoogte (rond de 2 km), en het is dan ook koud s'nachts. Verder is het heuvel op en heuvel af. Beetje zoals dat liedje van Gert Jeacobs, Bergie op, Bergie af.
Men is echter 1 ding vergeten te vertellen over Yellowstone! HET STINKT ENORM!
Al die vulkanische geisers stoten een hoop zwavel af, en dat ruikt een beetje als rotte eieren. Bij de geisers staan ook veel dode bomen, puur door de zwavel.
Ondertussen was bij het vertrek uit Jackson mijn tas stuk gegaan, de ritsen gingen niet meer dicht. Tas dus in de truck laten en bij vertrek en aankomst veel water drinken. In Yellowstone hadden ze niet echt goede tassen, en moest ik dus nog even zonder stellen. De dag daarna kwamen we echter buiten Yellowstone voor de boodschappen, en daar was een outdoor shop, deze was echter nog niet open. Gelukkig was de eigenaar aan het klussen en was hij zo vriendelijk om de deuren even te openen. Er was 1 tas, meer niet. Probleempje: deze was 100 dollar. Zucht, dat is ver boven mijn budget.
Ik denk echter dat de man van die tas af wilde, want toen ik aangaf iets rond de 40 dollar te zoeken kreeg ik opeens 50% korting. Gauw betaald en hard weggelopen voordat hij zich kon bedenken!
Op de kampeerplaats was ook niet alles top. Geen warm water en geen douches. Verder was het s'avonds koud en was een douche in de ochtend wel welkom. It wasn't to be.
Rond het kampvuur hoorde ik opeens geluiden. Wolven of Coyotes waren aan het huilen. De gids had het niet gehoord (geluid kwam van ver), en dus was het gissen wat het was. Slecht kunnen slapen door de kou en de geluiden. Helpt ook niet voor de gedachtegang dat het tentje erg dun is..
De volgende avond hoorden we opnieuw gehuil, deze klonken echter anders. Dat waren volgens de gids Coyotes. Op de 1e avond dus wolven gehoord. Baal er toch wel van dat we ze niet konden zien.
Oh ja, over wilde dieren gesproken. We zijn zowat doodgegooid met Bizons en Elk. De gids wilde echter na de 1e foto niet meer stoppen, wat me eental goede shots gekost heeft. Heb ik hem terug gepakt? Jazeker!
Laat ik maar het 'Krugerpark reflex' noemen. Dat is STOP! roepen als je een dier ziet. En aangezien ik achter de gids zat joeg ik hem zowat het dak door van de schrik. Blijkbaar stoppen ze er in de USA niet voor. Balen.
Ondertussen zit ik in Cody, en gaan we morgen dwars door de Wyoming naar Devils Tower, een oude heilige plek van de indianen.
Ben benieuwd!
Ik zat in Jackson, wat een nationaal park heeft dat verbonden is met Yellowstone, de Grand Tetons.
De camping had wifi, en dat schijnt vrij normaal te zijn in de USA. Het personeel was echter alles behalve normaal. Niks mocht eigenlijk, de waslijnen die we hadden opgehangen zorgden er zelfs voor dat we bijna van de camping afgetrapt werden! De baas van Jay werd op een zondag gebeld, en die had 1 boodschap voor hem. Zorg dat je er nu niet afgetrapt wordt en ga op zoek naar een andere camping voor de volgende trip.
Al met al wat mindere dagen dus, en veel gewandeld, waar er door de sneeuw geploeterd moest worden. Dit zorgde voor een wat ongewone wandeling, want ondertussen was het wel 25 graden Celcius.
Na Jackson was het dan zo ver, Yellowstone. De gedachte alleen al gaf mij een glimlach.
Yellowstone en de vele geisers zijn echt spectaculair om te zien. Het ligt op een redelijke hoogte (rond de 2 km), en het is dan ook koud s'nachts. Verder is het heuvel op en heuvel af. Beetje zoals dat liedje van Gert Jeacobs, Bergie op, Bergie af.
Men is echter 1 ding vergeten te vertellen over Yellowstone! HET STINKT ENORM!
Al die vulkanische geisers stoten een hoop zwavel af, en dat ruikt een beetje als rotte eieren. Bij de geisers staan ook veel dode bomen, puur door de zwavel.
Ondertussen was bij het vertrek uit Jackson mijn tas stuk gegaan, de ritsen gingen niet meer dicht. Tas dus in de truck laten en bij vertrek en aankomst veel water drinken. In Yellowstone hadden ze niet echt goede tassen, en moest ik dus nog even zonder stellen. De dag daarna kwamen we echter buiten Yellowstone voor de boodschappen, en daar was een outdoor shop, deze was echter nog niet open. Gelukkig was de eigenaar aan het klussen en was hij zo vriendelijk om de deuren even te openen. Er was 1 tas, meer niet. Probleempje: deze was 100 dollar. Zucht, dat is ver boven mijn budget.
Ik denk echter dat de man van die tas af wilde, want toen ik aangaf iets rond de 40 dollar te zoeken kreeg ik opeens 50% korting. Gauw betaald en hard weggelopen voordat hij zich kon bedenken!
Op de kampeerplaats was ook niet alles top. Geen warm water en geen douches. Verder was het s'avonds koud en was een douche in de ochtend wel welkom. It wasn't to be.
Rond het kampvuur hoorde ik opeens geluiden. Wolven of Coyotes waren aan het huilen. De gids had het niet gehoord (geluid kwam van ver), en dus was het gissen wat het was. Slecht kunnen slapen door de kou en de geluiden. Helpt ook niet voor de gedachtegang dat het tentje erg dun is..
De volgende avond hoorden we opnieuw gehuil, deze klonken echter anders. Dat waren volgens de gids Coyotes. Op de 1e avond dus wolven gehoord. Baal er toch wel van dat we ze niet konden zien.
Oh ja, over wilde dieren gesproken. We zijn zowat doodgegooid met Bizons en Elk. De gids wilde echter na de 1e foto niet meer stoppen, wat me eental goede shots gekost heeft. Heb ik hem terug gepakt? Jazeker!
Laat ik maar het 'Krugerpark reflex' noemen. Dat is STOP! roepen als je een dier ziet. En aangezien ik achter de gids zat joeg ik hem zowat het dak door van de schrik. Blijkbaar stoppen ze er in de USA niet voor. Balen.
Ondertussen zit ik in Cody, en gaan we morgen dwars door de Wyoming naar Devils Tower, een oude heilige plek van de indianen.
Ben benieuwd!
-
17 Mei 2013 - 11:28
Wilma:
Hoi Cas, het is maar goed dat je een blog bijhoudt, want de telefoon communicatie is niet optimaal (ahum). Jammer.
Ik heb intussen Viber geinstalleerd, 4 x gebeld, maar je was weer op pad. Tijdverschil he.
We missen je hier, want alles qua Iphones, tablets, computers e.d. loopt in de soep.bij alles wat misgaat denk ik: nog maar 2 weken.......... Dan doet mn Ipad het weer. Dan is ie weer thuis. o. Nou hou je haaks, nog even afzien ;-)).
XXX
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
