Penny for your thoughts
Blijf op de hoogte en volg Casper
10 September 2015 | Verenigde Staten, Grand Canyon Village
'The deepest solace lies in understanding this ancient unseen stream, a shudder before the beautiful'. Met deze zin start het laatste album van Nightwish, en het is de zin die de afgelopen tijd het beste beschrijft.
De laatste dagen stonden in het teken van de woestijn en het Colorado Plateau. Moab was de eerste stop, en er vielen 2 dingen op. Het eerste was dat het dorp vrij weinig voorstelt, en het tweede was dat wat er was op toeristen gericht was. Moab is een punt waar de Colorado rivier enorme kloven heeft gesneden en daarmee spectaculaire ravijnen heeft gemaakt. Verder zijn er ook nog excursies op de rivier, en dan snap je waarom Moab bestaat.
In Moab was er een optionele excursie waarmee je in een Hummer de woestijn inging om de zonsondergang te zien. Kosten: $75. Dat deed Cassie dus niet, 6 anderen wel. Vervolgens zegt de gids dat hij nog een plekje weet, naartoe gegaan en echt een fantastische zonsondergang gezien. $75 bespaart en een fantastische avond gehad. En dat was niet het 1e moment deze reis dat we vol verwondering keken naar de landschappen om ons heen en ons toch wel een klein beetje nietig voelden.
De volgende dag een vroege start, beat the heat is het motto in Moab. Ik weet niet hoe het komt, maar op plekken waar het nooit regent heb ik slecht weer. 2 jaar geleden in de Badlands, en nu in Arches. Beat the heat, yeah right, beat the fucking rain you meant. Geinig park dat Arches, maar er zat een hoop herhaling in. Op een moment had ik het wel gezien en waren we nog niet eens halverwege.
De middag was voor ons zelf, en even door Moab rondgelopen. En wat vond Cassie voor $20? Een hangmat! We hebben op de Grand Canyon na overal 1 nacht kampeerplekken, en overal is het warm. Ik was er echt helemaal klaar mee om die tent om 6 uur s'avonds op te zetten en om 06:30 de volgende dag weer af te breken. Een hangmat slaapt beter dan de grond (waar ik op sliep), is klein en hangt binnen 3 minuten.
Na Moab was het tijd voor Monument Valley. Voordat we weggingen bedacht ik me dat ik nog een wallpaper had van iets in het zuidwesten van de VS, wist alleen niet waar. Bedenk je dan even mijn gezicht en verbazing als ik die wallpaper opeens in het echt zie in Monument Valley.
Monument Valley is ook het gebied van de Navajo's, en je komt dan ook op hun land. Ondanks dat ook de Navajo's de voordelen van toerisme ontdekt hebben zijn het verschrikkelijk vriendelijke mensen. Het park is een van de meest vredige en rustgevende plekken die er zijn. Tijdens het lopen had ik echt het gevoel hier niet thuis te horen. Ik, en elke andere blanke met mij. Zoals onze gids al vertelde: 'It's a privilege to be here, not a right'. En dat ben ik met hem eens.
Het is in Monument Valley lastig om niet even naar jezelf te kijken en te reflecteren. Ik kan niet anders zeggen dan dat deze reis goed voor me is. Het is een hoognodige break van de dagelijkse gang van zaken. Mentaal doet het me ook erg goed. Het gevoel van leven, vrijheid en jezelf uitdagen in vreemde landschappen werkt heel verfrissend voor de ziel.
Ben ik helemaal uit die depressie? Nee, dat dan weer niet.
Is alles dan perfect hier? Helaas niet. Het busje is nogal krapjes op de achterste 3 rijen, en het is dan ook de bedoeling dat we om de dag een rij opschuiven. Het lukt niet elke dag precies, maar ik probeer me er zoveel mogelijk aan te houden. Helaas denken niet alle mensen er zo over, en blijven die vrijwel constant vooraan zitten. Lengte, wagenziekte en nog wat andere argumenten komen voorbij. Feit is dat van de 13 mensen er 9 boven de 1,80 zijn en dus opgevouwen zitten. Er begint nu dus irritatie over te komen, en aangezien we na de Grand Canyon een verschrikkelijk lange rijdag richting Los Angelos hebben wordt dat nog wat. Ik heb het idee geoppert om na de lunch op die dag van plekken ter verwisselen. 3 mensen vonden het een goed idee, de rest deed alsof ze me niet hoorden....
Nu echter op weg naar de Grand Canyon waar een helikopter vlucht te wachten staat. Dit wordt gaaf!
P.S., ik type deze verslagen in het busje. De wegen zijn niet zo goed als in Nederland, en typefoutjes en splaakflouten komen daar vandaan
De laatste dagen stonden in het teken van de woestijn en het Colorado Plateau. Moab was de eerste stop, en er vielen 2 dingen op. Het eerste was dat het dorp vrij weinig voorstelt, en het tweede was dat wat er was op toeristen gericht was. Moab is een punt waar de Colorado rivier enorme kloven heeft gesneden en daarmee spectaculaire ravijnen heeft gemaakt. Verder zijn er ook nog excursies op de rivier, en dan snap je waarom Moab bestaat.
In Moab was er een optionele excursie waarmee je in een Hummer de woestijn inging om de zonsondergang te zien. Kosten: $75. Dat deed Cassie dus niet, 6 anderen wel. Vervolgens zegt de gids dat hij nog een plekje weet, naartoe gegaan en echt een fantastische zonsondergang gezien. $75 bespaart en een fantastische avond gehad. En dat was niet het 1e moment deze reis dat we vol verwondering keken naar de landschappen om ons heen en ons toch wel een klein beetje nietig voelden.
De volgende dag een vroege start, beat the heat is het motto in Moab. Ik weet niet hoe het komt, maar op plekken waar het nooit regent heb ik slecht weer. 2 jaar geleden in de Badlands, en nu in Arches. Beat the heat, yeah right, beat the fucking rain you meant. Geinig park dat Arches, maar er zat een hoop herhaling in. Op een moment had ik het wel gezien en waren we nog niet eens halverwege.
De middag was voor ons zelf, en even door Moab rondgelopen. En wat vond Cassie voor $20? Een hangmat! We hebben op de Grand Canyon na overal 1 nacht kampeerplekken, en overal is het warm. Ik was er echt helemaal klaar mee om die tent om 6 uur s'avonds op te zetten en om 06:30 de volgende dag weer af te breken. Een hangmat slaapt beter dan de grond (waar ik op sliep), is klein en hangt binnen 3 minuten.
Na Moab was het tijd voor Monument Valley. Voordat we weggingen bedacht ik me dat ik nog een wallpaper had van iets in het zuidwesten van de VS, wist alleen niet waar. Bedenk je dan even mijn gezicht en verbazing als ik die wallpaper opeens in het echt zie in Monument Valley.
Monument Valley is ook het gebied van de Navajo's, en je komt dan ook op hun land. Ondanks dat ook de Navajo's de voordelen van toerisme ontdekt hebben zijn het verschrikkelijk vriendelijke mensen. Het park is een van de meest vredige en rustgevende plekken die er zijn. Tijdens het lopen had ik echt het gevoel hier niet thuis te horen. Ik, en elke andere blanke met mij. Zoals onze gids al vertelde: 'It's a privilege to be here, not a right'. En dat ben ik met hem eens.
Het is in Monument Valley lastig om niet even naar jezelf te kijken en te reflecteren. Ik kan niet anders zeggen dan dat deze reis goed voor me is. Het is een hoognodige break van de dagelijkse gang van zaken. Mentaal doet het me ook erg goed. Het gevoel van leven, vrijheid en jezelf uitdagen in vreemde landschappen werkt heel verfrissend voor de ziel.
Ben ik helemaal uit die depressie? Nee, dat dan weer niet.
Is alles dan perfect hier? Helaas niet. Het busje is nogal krapjes op de achterste 3 rijen, en het is dan ook de bedoeling dat we om de dag een rij opschuiven. Het lukt niet elke dag precies, maar ik probeer me er zoveel mogelijk aan te houden. Helaas denken niet alle mensen er zo over, en blijven die vrijwel constant vooraan zitten. Lengte, wagenziekte en nog wat andere argumenten komen voorbij. Feit is dat van de 13 mensen er 9 boven de 1,80 zijn en dus opgevouwen zitten. Er begint nu dus irritatie over te komen, en aangezien we na de Grand Canyon een verschrikkelijk lange rijdag richting Los Angelos hebben wordt dat nog wat. Ik heb het idee geoppert om na de lunch op die dag van plekken ter verwisselen. 3 mensen vonden het een goed idee, de rest deed alsof ze me niet hoorden....
Nu echter op weg naar de Grand Canyon waar een helikopter vlucht te wachten staat. Dit wordt gaaf!
P.S., ik type deze verslagen in het busje. De wegen zijn niet zo goed als in Nederland, en typefoutjes en splaakflouten komen daar vandaan
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
